Tą siatkę bym przykleił klejem na gorąco żeby przetopił się przez siatkę. Uprzednio porządnie czyszcząc powierzchnię klejenia.

Pacjent poskładany. Na razie nie cieknie, a deszcz pada w dużych ilościach i z dużą częstotliwością.
Sprawdziliśmy więc czy w lesie są jeszcze grzyby. Są.
Po drodze był też mały jubileusz:

1.000.000 km. Z okazji jubileuszu.
Ach te jesienne grzybobrania

Dobra, minęło sporo miesięcy, a ja nic nie robię, tylko kupuję sobie graty na półkę i nie mam na nic czasu. Dziś postanowiłem to chociaż troszkę zmienić.

Od dość dawna wściekałem się na permanentny niestyk w tylnym prawym stopie. A to nie działało pozycyjne, a to stop, a to oba naraz. Zmieniałem oprawkę, żarówki, światło działało mniej lub bardziej. Problemem okazało się miernej jakości światło marki Depo, ciepło emitowane przez żarówkę wytopiło plastik pod stykiem:



Doginanie blaszki w oprawce żarówki nie pomagało na długo. Można było próbować dolutować tam jakąś dodatkową warstwę przewodzącą, ale na szczęście Szwedzi mają trochę fajnych zapasów magazynowych, i to za nieduże pieniądze:





Normalnie ta lampa czekała sobie cierpliwie 21 lat na montaż. Milutko. W komplecie były nawet oprawki żarówek.
Niestety, to światło do 745, bez gniazda na oprawkę przeciwmgielnego w górnym segmencie. No trudno, będę mieć je tylko po lewej stronie.



A potem spełniłem marzenie o zakryciu wnęki koła zapasowego i tylnego tłumika:





Dorwałem fartuch pod tylny zderzak w fajnym stanie za niewielką kwotę. Serce mi krwawiło podczas wycinania dziur na hak, ale i tak wyszło dość estetycznie.

A poza tym zaliczyliśmy kolejny jubileusz, bo stuknęło 50 tysięcy kilometrów razem.
W nadchodzących dniach czekają mnie jeszcze nowe przednie zaciski i nowe klocki na obu osiach.
I mam do pokazania jeszcze co najmniej jeden ładny gadżet

Jakby kiedyś przeszła Tobie przez głowę myśl o sprzedaży to wiesz

Poko poka gadżeta

Szukałem jakiegoś odpowiednio kwadratowego bagażnika rowerowego, niekoniecznie z epoki, ale możliwie szwedzkiego. Nie chciałem jakichś wydziwionych kształtów i ledowych świateł, bardzo pasował mi Thule 913, ale przypadkiem znalazłem, że robili też specyficzną wersję dla Volvo. Z logo, w innym kolorze, pewnie jako jeden z bajerów do sprzedaży w salonach. No i traf chciał, że w kwocie którą chciałem wydać akurat na taki trafiłem:





Mamy dość ciężkie rowery, a ten ma dość przyzwoity udźwig, więc pasuje akurat. Miałem na półce archiwalną ramke pod tablicę, nawet nie pamiętam z którego auta, ale uznałem że będzie tu dobrze pasować. Profesjonalnie dorobiona tablica, nie?



No i przy okazji jest to kolejny powód żeby mieć nivomaty. Wóz sam się wyrównuje po wrzuceniu mu tego całego majdanu na hak, nie świecę w kosmos, nie oślepam wiary z przeciwka. Wspaniały bajer.



Muszę iść do urzędu komunikacji po duplikat tylnej blaszki, i muszę przerobić wiązkę haka na 13 pinów, bo nie mam wstecznego w bagaju. Ale poza tym jest baja.

No trzeba pedały dotlenić i łańcuchy wypiaskować
Baja

Nadeszły wakacje. Trzeba było jechać.

Tym razem padło na Suwalszczyznę, wschodnią Warmię i północno-wschodnie Mazowsze.
Machnęliśmy jakieś 1500km. Drogi są tam różnej jakości: krajówki świetne, ale nudne.
Wojewódzkie przeciekawe, ale łatane po kilkadziesiąt razy i niekiedy betonowe, budowane jeszcze przed 1945.
Oczywiście wybieraliśmy te drugie.





Drogi Zielonych Płuc Polski są bardzo amerykańskie z charakteru, bo jak raz wybiorą kierunek, to potrafią jechać prosto przez wiele kilometrów. Domyślam się, że to przez niziutką gęstość zaludnienia, chociaż takie Zachodniopomorskie jest równie bezludne, a tam tego nie było.





Pocztówkowe walory krajobrazowe chyba nie są zbyt popularne wśród turystów, bo mijaliśmy niewielu kierowców na obcych tablicach.
Jeśli już, to motocyklistów: rekordzistą był Słoweniec na Hondzie Africa Twin. Musiała go nieźle boleć dupa po takiej wycieczce.
Może wszyscy się boją, że to tak daleko? Jeśli tak, to nie warto się bać, bo jest tam wspaniale i to wynagradza wszystkie niedole.







Polska jest zajebista do zwiedzania samochodem. Jest tu wszędzie stosunkowo blisko, a każdy skraj jest kompletnie inny.
Kuszą mnie dalsze wycieczki, ale po każdym takim wyjeździe myślę sobie, że na miejscu mam jeszcze tyle do odwiedzenia, że nie ma co.
Zresztą od roku nie umiem uruchomić tempomatu, więc nie będę się szarpać na jakieś autostradowe wyprawy, bo będę mieć równie obolały tyłek co wspomniany gość na Hondzie







PS. Ktoś coś pisał o piaskowaniu?

Pięknie pięknie i niespiesznie. Wakacje marzeń. Wziąłbym hamak i kilka książek.
Najdalej w tą stronę byłem w okolicach Ełku na tydzień. Piękne tereny.